بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، سایت هیچگونه فعالیتی در راستای فروش مکمل های غذایی ندارد.

نیاز به شفافیت و پاسخگویی

نیاز به شفافیت و پاسخگویی

مهندس امیر قلن¬بر
عضو هیات مدیره اتحادیه واردکنندگان مکمل های غذایی



مهمترین چالش های واردکنندگان مکمل های غذایی کدام است؟

چالش ها به دو دسته تقسیم می شوند. اولین دسته، چالش های بیرون از سازمان غذا و دارو هستند که ناشی از محیط بیرونی کسب و کار صنف است. در این خصوص باید بگوییم که ما بر حسب عادت همه این چالش ها را متمرکز بر سازمان غذا دارو می دانیم ولی در واقع این طور نیست. بحث کسب و کار، هم با عوامل بیرون از سازمان غذا و دارو ارتباط دارد و هم با عوامل داخلی سازمان مرتبط است.
واردکننده در بیرون از سازمان با گمرکات کشور مواجه است که یکی از مراکزی است که بسیاری از مشکلات واردکنندگان در آنجا است. از تاخیراتی که در ترخیص کالا وجود دارد تا بحث ارزش که گمرکات کشور بر کالاها می گذارند. متاسفانه در گمرک حتی در آخرین لحظه خروج محموله، با ارزش گذاری هایی غیر قابل قبول و غیر قابل باور مواجه می شویم که چاره ای جز شکوه و شکایت و پیگیری های زمان بر برای وارد کننده باقی نمی گذارند.


متاسفانه عمدتا نگاه در گمرک و حتی بسیاری سازمان های دیگر، بر این مدار استوار است که واردکنندگان، شرکت های سالمی نیستند، خطاکاراند و دروغ می گویند و با این پیش فرض و پیش قضاوت، کسب و کار واردکنندگان با اخلال مواجه می شود.
مشکل بعدی واردکنندگان با وزارت دارایی است. واقعیت این است که میزان مالیاتی که وزارت دارایی از واردکننده توقع می کند، هیچ هم خوانی و همسطحی با روند کسب و کارها ندارد و جالب توجه اینجاست که در اداره دارایی هم پیش فرض اولیه آن است که واردکننده کسی است که سلامت ندارد و راست نمی گوید. نکته دیگری که در رابطه با اداره دارایی مطرح است، این است که هزینه های جانبی که در این صنعت صورت می گیرد، به طور مثال حضور در کنگره ها، بازاریابی و ترویج کالا که عاملی برای افزایش اطلاعات عمومی مردم و به روزرسانی اطلاعات پزشکان کشور و اطلاع رسانی به مصرف کننده نهایی از طریق چاپ و ارائه بروشورهای فارسی زبان است، در اداره دارایی جز هزینه ها قلمداد نمی شود.
بنابراین در نظر بگیرید اگر واردکننده همه پروسه ها را در سازمان غذا دارو و اداره کل به خوبی انجام داده باشد، باز هم در ورود کالا با گمرکات کشور مواجه می شود و در انتهای کار هم با دارایی مواجه است.




توصیه شما در خصوص تغییر رویکرد سازمان ها برای بهبود فضای کسب و کار چیست؟

ما به دست اندرکاران توصیه می کنیم که ضمن حفظ همه حساسیت ها، نظارت ها و دقت ها برای دریافت حق و حقوق دولت و سازمان، در نظر داشته باشند که اگر کسب و کاری نباشد سیاست¬ها و ماموریت¬های سازمان مختل شده و ضمناً درآمدی هم برای دولت محقق نمی شود. بنابراین این یک معادله دو طرفه است و اگر کسب و کاری صورت گرفت و رونقی بود، ما سود می بریم و بخشی از این سود را به دارایی و گمرک می دهیم و به این صورت درآمد دولت افزایش پیدا می کند و در این میانه هم صاحب کسب و کار منفعت می برد و هم نقشی اساسی و اصولی در ایجاد سلامت مستمر و حفظ و توسعه اشتغال، که یکی از معضلات کشور است، دارد.



مشکلات و معضلات داخلی کدام ها است؟

عرایض بنده تا بدین جا مربوط به چالش های بیرونی بود و اما در بحث چالش های درونی سازمان، علیرغم سعی و تلاشی که هم در سازمان غذا و دارو و هم در اداره کل مکمل های غذایی صورت گرفته که در این مورد تشکر می¬شود، ولی کماکان واردکنندگان این فرآورده ها با مشکلاتی جدی مواجه هستند. موانع کاری ابلاغ شده و نشده، کندی در کار، اجحافاتی که خواسته یا ناخواسته اعضا با آن مواجه می شوند از جمله این مشکلات است. به طور مثال علیرغم اینکه برای انجام کارها در اداره کل روند مثبتی شروع شده ولی مواجه می شویم با بررسی های هشت ماهه که خروجی آن ها، مجوزات چهار ماهه است. بی تردید ادامه این روند، هم از نظر زمان و هم از نظر بودجه، برای بیت المال ضربه بزرگی است، بالاخره کارمندان، کارشناسان و مدیران در سازمان غذا و دارو نیرویی را صرف کرده اند و هشت ماه مطالعه انجام شده ولی فقط چهار ماه مجوز داده می شود.


علاوه بر این، ما مواجه هستیم با تغییرات بعضا روزانه و متاسفانه تعدادی از این تغییرات عطف به ماسبق هم می شود. کسانی که پای این مقررات را امضا می کنند هنوز به طور کامل برداشت روشنی ندارند که هر امضایی چقدر تبعات دارد. مثال واضح، دستور اخیر برای واردات سال به سال است. قرارداد در خارج از کشور هیچ وقت کمتر از 5 سال نیست و هیچ سرمایه گذاری نمی تواند کمتر از 3 تا 5 سال برای کسب و کار خود سرمایه گذاری کند، چرا که ضرورت کسب و کار، بازاریابی و استخدام کارمند و در اختیار داشتن متخصص است. هزینه های ماهیانه، اور هد های کمپانی ها، پرداخت های اداره بیمه و دارایی جزو تعهدات داخلی برای سرمایه گذار هستند و از طرفی هم زمانی تولیدکننده خارجی، به وارد کننده نمایندگی می دهد که بیزینس یک وزن و سایز اقتصادی داشته باشد.


این نوع از تصمیم گیری ها حتما دارای حسن نیتی است و حتما یک سیاست درستی هم می تواند داشته باشد اما وقتی به مرحله اجرا می رسد، تبعات آن دیده نمی شود. یعنی نه در سازمان و نه در اداره کل، به بخشنامه ها و دستورالعمل ها و البته روند ها از منظر صاحب کسب و کار دیده نمی شود. در نهایت وقتی به مرحله امضای رییس سازمان یا معاونین سازمان یا اداره کل ها از جمله اداره کل مکمل ها می رسد، این دید که این امضای نهایی چقدر می تواند در روند کسب و کار اثر مثبت یا منفی داشته باشد، وجود ندارد.



آیا تصور نمی کنید که ریشه برخی از این مشکلات و گرفتاری ها، افراد متخلف در صنف هستند که اداره کل مجبور شده سختگیری های خود را بیشتر کند؟

این نکته را عرض کنم که فرض ما بر تجار شناسنامه دار، سابقه دار، مطمئن و درست کار است. در همه صنوف می تواند عوامل خاطی و آدم های خاطی وجود داشته باشد. ولی ما مجبور هستیم که کلیات و اکثریت را در نظر بگیریم که ان شا الله آدم های سلامتی هستند.

سیاست گذار اگر مجریان سیاست را باور نداشته باشد، طبیعی است که همه چیز با منفی انگاری دیده می شود و نمی گذارد که نهایتا سیاست گذار به اهداف خود برسد.

کارگزار این سیاست ها که اعضای اتحادیه هستند، قطعا در شرایط سختگیرانه و مبتنی بر محدودیت، نمی توانند به خدمت نهایی که سلامت مردم است برسند.

انچه که ما فکر می کنیم حتما لازم است که سازمان و اداره کل مکمل ها در توجه و نظر داشته باشند این است که مجری سیاست های اداره کل و سازمان، شرکت های واردکننده مکمل هستند و تجارب اینها بایستی به کار گرفته شود. مبحثی که اخیرا ریاست و اعضای محترم هیئت مدیره پیگیر بودند و رییس اتحادیه، جناب دکتر شکوهی، هم خیلی دراین بحث تلاش داشته اند، این است که اجازه دهید از تجارب و تخصص اعضای هیئت مدیره که افراد بسیار با تجربه ای هستند استفاده شود و اصلا سوال این است که چرا استفاده نمی شود.

آیا تجارب و دانش اعضای کمیته، کمیسیون و کمیته مشورتی، در اندازه ای است که اینها بدون توجه به کسب وکار مردم و بدون توجه به علمی که در این بحث نهفته است، به تنهایی تصمیم گیرنده باشند و چرا نبایستی تعامل نزدیکتر صورت بگیرد. که البته با پیگیری هایی که اخیرا اعضای محترم هیئت مدیره اتحادیه واردکنندگان داشته اند و تایید مشاور محترم عالی سازمان جناب آقای دکتر چراغعلی به اینکه حتما از اعضای منتخب هیئت مدیره در کمیته مشورتی استفاده شود، اخیراً یک نماینده علمی از طرف هیئت مدیره در کمیته¬های مشورتی حضور دارد، که در همین جا از مدیر کل محترم سرکار خانم دکتر خانوی به دلیل پیگیری¬های صورت گرفته سپاسگزاری می¬کنیم.



مهمترین خواسته شما از اداره کل مکمل های غذایی چیست؟

به عنوان عضو هیئت مدیره اتحادیه، شخصا به شفاف سازی و پاسخگویی هم اداره کل و هم اتحادیه اصرار دارم و تا حصول نتیجه هم پیگیری خواهیم کرد. در واقع این دو باید در دو سوی این میدان ایجاد شود. بعضا اعضای اتحادیه هم پاسخگو نیستند. گاهی هیئت مدیره و ریاست هیئت مدیره در پیگیری ها خواستار ارائه آمارهایی از این دوستان هستند ولی هیچ توجهی نمی کنند و اتفاقاً همین هایی که توجه نمی کنند در مارکتینگ و در داخل داروخانه ها دارای تخلفاتی هستند که هم به صنف و هم به سیاست¬های اداره کل زیان وارد می کند.
از سوی دیگر ازآنجایی که شفافیت دو طرفه است، سازمان و اداره کل هم باید در مقاطع مختلف و در طول سال به صورت شفاف اعلام کند که چه تعداد IRC در طول سال گذشته صادر شده و چه تعداد به کدام شرکت ها تعلق گرفته و هر کدام از این شرکت ها چقدر ثبت سفارش کرده اند و واردات انجام داده اند. ما اطمینان صددرصد داریم که تعدادی از شرکت ها با فشار به اداره کل و سازمان از رانت و سوبسیدی استفاده می کنند و به پیگیری های اتحادیه و هیئت مدیره پاسخگو نیستند و اجازه نمی دهند که این وضعیت روشن شود و تا فضای فعلی روشن نشود، نمی شود این وضعیت را مدیریت کرد.


ما کرارا مواجه هستیم با این مسئله که اداره کل از اتحادیه و اتحادیه هم از اعضا می خواهد که میزان وارداتشان را اعلام کنند. مگر خود اداره کل ثبت سفارش نمی کند، مگر همین اداره نیست که تعداد IRC را صادر کرده است؟. بنابراین از جمله کارهایی که از اداره کل می خواهیم که با دقت و با سرعت انجام دهد شفاف سازی همین موضوع است. مکررا اداره کل و سازمان، در جلسات هیئت مدیره اتحادیه مطرح کرده اند که زیر فشار تعدادی از شرکت ها هستند. ما از اداره کل خواستیم ایم این دسته از شرکت¬ها را افشا کنند و یا حداقل از اتحادیه بخواهند و هیئت مدیره نسبت به این موضوع افشاگری خواهد کرد.


 تا اینجای بحث، شفافیت بود. از همین مقوله شفافیت، بحث پاسخگویی هم مطرح می شود. اداره کل برای صدور IRC از شرکت ها اطلاعات بسیار زیادی را درخواست می کند و شرکت موظف است اطلاعات را تامین کند. بعد از تامین، اداره کل در بررسی که بعضاً یک سال طول می کشد با یک خط پاسخ می دهد که منفی است و موافقت نشد. وقتی برای دلیل عدم توافق مراجعه می کنیم که اگر اساس فرمول اشکال داشته چرا فرمول های مشابه در بازار است و اگر دلایل دیگری دارد، مگر غیر از دلایل مقرراتی و فرمول دلایل دیگری می تواند وجود داشته باشد.


تا زمانی که پاسخگویی وجود نداشته باشد، هیچ متخصص و کارمند و مدیری نگران عملکرد خود نخواهد بود و چون نگران نمی شود میزان ضرر و زیانی که به سرمایه گذار بخصوص بخش خصوصی وارد می شود، مورد توجه قرار نمی گیرد و این سیکل معیوب همچنان ادامه خواهد داشت. اگر اداره کل، کارگزاران قوی، که در بخش واردات، اتحادیه وارد کنندگان و در بخش تولید، سندیکا است، نداشته باشد مطمئنا اداره موفقی نخواهد بود. ما می بایستی سیاست گذاران بسیار قوی، به روز، نوآور، خلاق و چاره جو داشته باشیم و اینها کارگزارهای قوی احتیاج دارند. من بسیار امیدوار و خوش بین هستم که اداره کل و سازمان، کمیسیون ها، کمیته ها هم شفاف عمل کنند و هم پاسخگو باشند. متقابلا به همان شیوه از اتحادیه و اعضای اتحادیه و از اعضای سندیکا و از خود سندیکا نیز توقع دارم دارای رفتارهای شفاف و پاسخگو باشند.

نقش اتحادیه را در رسیدگی و رویارویی با این چالش ها چه می دانید؟ آیا ساختار اتحادیه واردکنندگان مکمل های غذایی برای حل این چالش ها، مناسب است؟ چه تغییراتی در ساختار اتحادیه پیش بینی کرده اید تا ازاین طریق بتوانید گردش اطلاعات میان اعضا وهمچنین با مدیران سازمان غذا و دارو را تقویت کنید؟


نقش اتحادیه در رسیدگی و رویارویی با این چالش ها این است که همواره اصرار به خواسته های منطقی خود داشته باشد و خود را در شرایطی قرار دهد که بتواند بازوی حرکتی خیلی خوبی برای سازمان و اداره کل باشد. اخیرا به توصیه آقای دکتر شکوهی ریاست محترم هیئت مدیره در ساختار اتحادیه و هیئت مدیره برای پیش¬برد بهتر کارها، کمیته هایی را طراحی کردیم و اعضا هم استقبال کردند.
یکی از این کمیته ها، تحت عنوان کمیته قیمت گذاری است که فعال تر از گذشته نقطه نظرها، روش ها و شیوه های رسیدن به بحث قیمت و قیمت گذاری را دنبال می کند و کمیته بعدی، کمیته علمی است. در این کمیته هم تصمیم بر این است که راهکارها و روش هایی را پیدا کنیم که با معارفه علمی مکمل¬ها ، اثرگذاری مکمل در سلامت فرد و جامعه اطلاع رسانی شده و و با استفاده از اساتید فن امکان توسعه مکمل¬ها بیش از گذشته فراهم گردد.


 اخیرا ما در جلسه ای در خدمت جناب دکتر چراغعلی بودیم و نظراتی که ایشان به عنوان راهکار آتی مطرح می کردند بسیار راهبردی بود، از جمله اینکه چرا همه، هم وارد کننده و هم تولیدکننده، به اتفاق روی فقط یک دسته از کالاها مانور می دهند. واردکنندگان و اتحادیه می تواند از طریق مشاوره ها و راهکارها دنبال ورود کالاهایی دارای اثرگذاری بیشتری باشند و بخش هایی از سبد خالی مکمل ها را پر کنند، بروند. در این صورت تولید کننده هم تشویق خواهد شد که برای رقابت با کالاهای جدید با تکنولوژی جدید و با کیفیت و اثرگذاری مناسب، کیفیت خود را افزایش دهد. اگر این نوع از تعاملات دو طرفه با اداره کل و سازمان صورت بگیرد و فرهیختگان و عزیزان و صاحبان علم و تجربه هم در اداره کل و هم در سازمان پذیرفته شوند، اتحادیه نقش اساسی و اصولی خود را هم در دفاع از صنف، هم در ارائه خدماتی که کمک کننده به وضعیت موجود واردات و تولید است، ایفا خواهد کرد.


در جلب همکاری ها و همفکری های گروهی، کمیته دیگری به نام کمیته کسب و کار ایجاد شده که توانسته جلساتی با شرکت های صاحب نام و صاحب سهم بازار تشکیل دهد و راهکارها و معضلات و مشکلات را بررسی و نتیجه کارکرد خود را در اختیار هیئت مدیره محترم قرار می¬دهند. امیدوار هستیم با کمک هم و با یک کار تیمی به نتایج مثبتی برسیم.


ضمن اینکه برای مدیریت خوب این حجم کار، دبیرخانه اتحادیه دستخوش تغییراتی شده و با انتخاب دبیر اتحادیه ان شاء الله بتوانیم به کمک این ساختار و تقسیم کار جدید، امکان تعامل و همکاری های مشترک فیمابین اعضا در مرحله اول برای شناسایی بیشتر مشکلات و بعد انتقال آن به سازمان و اداره کل را ایجاد کنیم.

برای ایمن سازی زنجیره توزیع مکمل های غذایی و رهایی از معضل قاچاق، چه رویکردی مدنظر قرار داده اید؟

در وضعیت موجود که شرایط سختی در واردات ایجاد شده، نگرانی تسهیل ورود کالای قاچاق مطرح است. ما زمانی می توانیم زنجیره واردات، توزیع و نظارت¬های بعدی مکمل ها را در بازار تقویت کنیم و نگرانی بازار و سازمان و اداره کل را از حضور قاچاق کم کنیم که مقرراتمان شفاف باشد و همان پاسخگویی و شفافیت که پیش تر راجع به آن صحبت کردیم، صورت بگیرد. در این صورت در تعامل، معضلاتی که باعث سختی کار قانونی تجار شناسنامه دار می شود، تعدیل می شود و با مدیریت درست، مطمئنا قاچاق به این سادگی جایگزین در قفسه ها نخواهد شد.
ما می بایست حتما به این موضوع توجه کنیم که تداوم حضور قاچاق و شیوع آن در شرایط موجود، کسب و کار را متوقف و بیکاری را افزایش می¬دهد و همان طور که مستحضرید، بیکاری در حال حاضر یکی از ابر معضلات کشور است و همه ما می بایستی مانع از این کار شویم و با یک کار جمعی و با یک خرد جمعی و با اقتدار بیشتر هم در باب کسب و کار و هم در باب سیاست گذار، زنجیره تامین را سلامت نگه داریم.


حتما باید هر اداره یا هر سازمانی که مانع از کسب و کار مردم می شود، تبعات قاچاق و تبعات بیکاری را هم بپذیرد. کسی نمی تواند در اداره کل یا سازمان یا در هر وزارت خانه دیگری باعث بیکاری مردم شود و بفرمایند که ما مسئول اشتغال نیستیم. شما نمی توانید مقرراتی وضع کنید که مردم امکان کسب و کار نداشته باشند و به تبع آن قاچاق همان کالا صورت گیرد، بعد این اداره کل یا سازمان یا هر وزارت خانه دیگر بگوید که ما مسئول قاچاق نیستیم. مسئول قاچاق که شما نیستید، مسئول اشتغال هم که نیستید پس مسئول چه چیزی هستیم؟


مسئولیت تامین برعهده سازمان و اداره کل است یعنی اگر زنجیره تامین باعث شود که شلف داروخانه کالای مورد نیاز سلامت مردم را داشته باشد سازمان موفق است اما اگر سازمان از سیاست گذاری فاصله گرفت و به سمت اجرا رفت، مسئولیت تبعات آن و هر اتفاقی که در باب کالای سلامت محور است را هم باید بپذیرد.



آیا واردات را مانع توسعه صنعت داخلی نمی دانید؟

سیاستگذاران کلان کشورمان، تحت عنوان حمایت از تولید، مانع از واردات شده اند ولی در عمل و بر اساس تجربه چند دهه اخیر باید بگوییم که این کار جواب نداده و نخواهد داد. اطمینان داشته باشیم دستوری و تحکمی هیچ صنعتی شکل نگرفته و نخواهد گرفت. امروز تولیدکننده دارو و مکمل های غذایی در کنار واردکننده منفعت دارد. تمام تولید کنندگان فعلی به نوعی مهندسی معکوس کالاهای موفق و فرمول های موفق بازار را می کنند. این فرمول های موفق، توسط واردکننده که تعهدات پذیرفته و سرمایه¬گذاری کرده، خرج بازاریابی کرده، پروموت کالا کرده تا کالایی مورد پذیرش قرار گیرد شده است. از فردایی که تولید کننده اعلام آمادگی برای تولید می کند، مانع از کسب واردکننده می شوند و از توسعه نهایی مکمل ها که ضرورت آن برای سلامت مردم در تکمیل پروسه های درمان و حتی پیشگیرانه تایید شده، جلوگیری می شود.


یک سوال خیلی واضح هم مطرح است و آن این که آیا ما به تولیدکننده کمک دیگری به جز اینکه فرض کنیم جلوی وارد کننده را گرفته ایم، کرده ایم؟ در این وضعیت خودمان را در خود تحریمی قرار می دهیم یعنی جلوی واردات را می گیریم. تولیدات هم کماکان با همان مشکلات مواجه است. آیا تولیدکننده هم به همین سادگی می تواند مواد اولیه تامین کند؟ آیا تولیدکننده اگر جلوی واردات گرفته شود، موفق است؟ یعنی تولیدکننده در بخش اساسی کار که قیمت گذاری،R&D  و GMP است، مشکلاتش حل شده؟ متاسفانه این طور نیست.

اگر امروز سندیکای تولیدکنندگان، نقشی حساس برای خود قائل است که از تولید داخل کشور حمایت کند، قابل تقدیر است، اما می بایستی توجه کند که اگر مانع کسب و کار واردکننده شود، نهایتا خود زمین گیر خواهد بود. اگر شما به مصاحبه شش ماه گذشته همه افراد دخیل در صنعت دارو و مکمل مراجعه کنید، معضل اولیه قیمت گذاری است. تا زمانی که شما به وارد کننده و به ویژه به تولیدکننده فشار قیمت بیاورید، تولیدی در کار نخواهد بود. تا زمانی که تولید کننده نتواند برای R&D  خود هزینه کند، برای پروموت کالای خود خرج بازاریابی کند، او هم نهایتا به اشتباه خواهد رفت و اصرار خواهد کرد که واردکننده را متوقف کند. آیا در سال های اخیر که واردکننده ها تحت فشار بوده اند، تولید توسعه پیدا کرده؟ آیا صنعت ما از نظر GMP در وضعیتی است که بتواند به صادرات کمک کند؟ اگر پاسخ مثبت است، واردکننده حتما از امکانات تولیدکننده استفاده خواهد کرد.

بهتر است که اولویت را به رفع مشکلاتی از  تولید بدهیم که به واردکننده مربوط نیست. وارد کننده هم به این نتیجه خواهد رسید که در یک تحول جدید به سمتی برود که از امکانات تولیدکننده داخل استفاده کند به عنوان مثال، واردات بالک.

آیا واردات بالک را در راستای ارتقای صنعت و تولید مکمل های غذایی می دانید؟ برای ارتقای توانمندی های کشور چه تدارکی دیده اید؟

متاسفانه صنعت بالک کشور به صورت ناخواسته، شتاب زده و هیجانی متوقف شده است. بنده با صنعت آمریکا آشنایی خوبی دارم و صنعت اروپا را با کمی فاصله می شناسم. شرکت های بزرگ در دنیا، هیچ علاقه ای برای بسته بندی کالای خود ندارند و خروجی آنها بالک است و در کنار این اتفاق، شرکت های بسته بندی بسیار بزرگ، فعال و با تکنولوژی روز سرمایه گذاری شده اند و از این فرصت استفاده می کنند. صنعت بسته بندی که بالک را دریافت می کند، دارای دردسرهای تولیدی نیست و تولیدکننده هم نیازی به داشتن صنعت بسته بندی و سرمایه گذاری اضافه در آن زمینه ندارد. اگر بالک وارد کشور شود، حتما حداقل 30 درصد صرفه جویی ارزی داشته و باعث اشتغال در صنعت دارویی کشور می شود و به میزانی به سربار تولیدی آن شرکت کمک می کند. ضمن اینکه صنعت جانبی و ملزومات مانند لیبل و قوطی و تمام اقلامی که نهایتا به محصول نهایی ختم می شوند، جز مزایای بالک است.


واردات بالک میانه بین واردات محصول نهایی و تولید داخل است و می تواند مزایا و آمادگی به همراه داشته باشد. واردات با محصول نهایی باید با تشویقات و هدایت¬های حرفه¬ای راه خود را پیدا کند و بعد در یک اقدام حرفه¬ای به سمت تولید از API یا تولید پری میکس برود. ما در دوره فعلی و در زمان فعلی اگر بخواهیم تولید را تقویت کنیم، بایستی حتما به واردات توجه داشته باشیم.

آیا واردکنندگان انگیزه لازم برای تولید در داخل کشور را دارند؟

ابتدا باید عرض کنم که در قانون اساسی و در اصل 44 آورده شده که تجار به خصوص در بخش خصوصی دارای حق و حقوق خاص خود است و هیچ سیاست گذاری نمی تواند قانونا مانع از کسب و کار وی شود، ولی سیاست گذار می¬تواند با تشویقاتی واردکننده را به سمت تولید هدایت کند. پیش شرط این کار این است که تولیدکننده فعلی از سرمایه گذاری که کرده لذت ببرد، علاقه مند به توسعه شود، علاقه مند به نگاه بیرون از کشور برای صادرات شود و تا زمانی که با موانع مختلف به خصوص و به ویژه قیمت گذاری و یا سخت گیری های دیگر اجازه سرپا ایستادن به تولید کننده نمی دهید، واردکننده حتما به سمت تولید نمی رود.


لذا ما به این موضوع اصرار داریم که اگر میخواهیم تولید ما توانا شود باید موانع آن را برطرف کنیم، چه در واردات و چه در تولید، تا زمانی که قیمت گذاری دستوری وجود داشته باشد، تولیدکننده و واردکننده حتما دخل و تصرفی در کیفیت خواهند داشت. تا زمانی که کار سودآور نباشد توسعه ای هم در کار نخواهد بود حتی مهندسی معکوس آن هم ناقص خواهد بود. توجه ما میبایستی حتما با رویکرد راهبردی و اصولی و با برنامه های حداقل سه تا پنج ساله باشد. من حتی در همین شرایط سخت کشور اعتقاد دارم که ما دارای توانایی های فکری، تجربی، سخت افزاری و نرم افزاری هستیم که این موانع را حتما و قطعا پشت سر خواهیم گذاشت مشروط به اینکه همه ابعاد یک مسئله را مدنظر قرار داده و به خرد جمعی ایمان و اعتقاد قلبی داشته باشیم.

نظر شما راجع به قیمتگذاری چیست؟

در رابطه با قیمتگذاری، همه بزرگان صنعت دارو و مکمل های غذایی به این وضعیت اعتراض دارند، اگر دولت و سازمان غذا و دارو می خواهد به قیمت به نوعی نظارت داشته باشد که خدای نکرده اجحافی در حق مصرف کننده نشود، می بایستی در کالاهای حساس، موضوع را به بیمه ها واگذار کند.
 اصلا من اعتقاد دارم که سازمان و وزارت بهداشت و اداره کل نباید هیچ سوبسیدی، نه به تولید بدهد نه به واردات، در مقابل شرایط را طوری فراهم کنند که آنها در رقابت قرار بگیرند و خود تعیین کننده باشد که چه کالایی، با چه کیفیتی و با چه قیمتی عرضه کند و چقدر در ترویج و بازاریابی سرمایه گذاری کند.
اگر شما میخواهید از گروهی از کالاها برای مثال مکمل ها محافظت کنید، ایرادی ندارد شما این دسته را بیمه کنید. اینجاست که هم واردکننده و هم تولید کننده در یک تعاملی قرار می گیرند و در یک رقابتی قرار می گیرند و مطمئن باشید که شعور مصرف کننده کمتر از شعور تصمیم گیران و تصمیم سازها نیست.

برای مدیریت دوره تحریم ها چه پیشنهادی دارید؟

باید بگوییم که برای مدیریت شرایط فعلی، مهمترین نکته این است که نباید شتابزده تصمیم بگیریم. ما تنها کشوری نیستیم که تحت تحریم های ناجوانمردانه و برخلاف مقررات دنیا و سازمان های جهانی قرار گرفته ایم.
اصولا مدیر و مدیریت برای زمانی است که ما دارای مشکل هستیم. هر چقدر که مشکلات ما بیشتر و سخت تر باشد، مدیران ما فرصت چالش بیشتر و بهتری را پیدا می کنند.
ما حتما باید پای این نظام و انقلاب و این 40 سال سرمایه گذاری محکم بایستیم و حتما در یک راهکار نزدیکتر و با خرد جمعی، معضلات را دسته بندی کنیم و در هر مقطع مانند همین مقطعی که زیر فشار بیرونی هستیم خودمان برای خودمان ایجاد مشکلات و تحریم های درونی نکنیم.
راهکار اینست که اتحادیه و سندیکا با دعوت و همدلی و همفکری اداره کل و سازمان در جلسات چالشی ضمن حفظ منافع، روی تعدادی از معضلات مشترک با تمرکز روی منافع مصرف¬کننده تمرکز کنند تا مشکل با رای کلیه ذینفعان برطرف شود.

منبع: نشریه درمانیاب

پیشنهاد خواندنی

قرص های ضدچاقی: گذشته، حال و آینده مشاهده
قرص های ضدچاقی: گذشته، حال و آینده