بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، سایت هیچگونه فعالیتی در راستای فروش مکمل های غذایی ندارد.

تاثیر مکمل های غذایی ید در سلامت

ید، که اصولاً به صورت نمک‌های یدید خود مصرف می‌شود، یک عنصر ضروری کمیاب است که برای عملکرد غده تیروئید حیاتی می‌باشد.

ید یک جز ضروری هورمون‌های تیروئیدی است که نقش مهمی را در تکامل و متابولیسم طبیعی ایفا می‌کنند. این حقیقت که ترکیب عناصر کمیاب غذاها بسیار وابسته به جغرافیای منطقه می‌باشد، اولین بار در مورد ید کشف شد.

ید در مقادیر کم در پوسته زمین و بنابراین در خاک آن وجود دارد. این عنصر دارای فراوانی نسبی در اقیانوس‌ها، حیوانات دریایی و گیاهان دریایی مانند جلبک است.

ید یک عنصر غیر فلزی متعلق به گروه هالوژن‌ها با عدد اتمی 53 و وزن اتمی 90/126 دالتون می‌باشد. نماد اتمی آن I است. واژه ید و یدید به کرات جای هم استفاده می‌شود.


عملکرد هورمون‌های تیروئیدی به ید، به عنوان یکی از اجزای ضروری تولید هورمون وابسته است. تقریباً 80% ذخیره ید بدن یا حدود 15 میلی‌گرم در بالغین، در غده تیروئید ذخیره می‌شود.

کمبود متوسط ید ممکن است منجر به گواتر شده در حالی که کمبود شدید ید ممکن است منجر به میکزدم اندمیک بزرگسالان و کرتینیسم اندمیک شیرخواران شود. کمبود ید به کاهش تولید هورمون‌های تیروئیدی تیروکسین یا T4 و تری یدو تیرونین یا T3 منجر می‌شود.

کاهش سطح T4 موجب افزایش ترشح هورمون محرک تیروئید (TSH) از غده هیپوفیز و افزایش سایز غده تیروئید یا گواتر می‌شود. علاوه بر ایجاد گواتر، کمبود ید ممکن است در طیف وسیعی روی رشد و تکامل به ویژه در تکامل مغز اثر بگذارد.

کمبود ید شایعترین علت نقص قابل پیشگیری ذهنی در جهان است.
در اوایل دهه 1900 و قبل از آن، کمبود ید و گواتر اندمیک در ایالات متحده بسیار شایع بود. در اوایل دهه 1920، در کودکان مدرسه‌ای در اوهایو نشان داده شد که گواتراندمیک می‏تواند توسط تجویز مقادیر کمی ید، به شکل یدید پیشگیری و کم شود.


کمی بعد از آن، پیشگیری وسیع مقابل گواتر اندمیک با نمک ید دار در ایالات متحده و سویس آغاز و به کاهش سریعی در آمار گواتر و همچنین کریتنیسم منجر شد.

گواتر، میکزدم و سایر اختلالات کمبود ید (IDD)، شامل کرتینیسم، هنوز یک مشکل سلامت عمومی در سطح جهان محسوب می‌شود. تقریباً 20% جمعیت جهان دچار فقر ید و در معرض خطر IDD می‌باشد.


علاوه بر نمک‌های ید دار، منابع غنی ید شامل ماهی و سبزیجات دریایی (جلبک ها) می‌باشد. ید همچنین در محصولات حیوانی مانند تخم مرغ، شیر، گوشت و ماکیان موجود است. در کشوهای صنعتی، بیشتر غذاهای حیوانی باید با این عنصر غنی سازی شوند.

اندیکاسیون و کاربرد مکمل های غذایی ید
استفاده عمده ید در اختلالات ناشی از کمبود ید، هیپوتیروئیدی‌های خاص و آشفتگی تیروئیدی می‌باشد.

ید به عنوان خلط آوراستفاده می‌شود و دارای برخی توانایی‌ها در حفاظت مقابل اثرات سمی مواد رادیو اکتیو می‌باشد.

این عنصر ممکن است به طور ابتدایی در سارکوئیدوز کارآمد بوده و برخی علائم بیماری فیبروسیستیک پستان را تخفیف ‏دهد.

برخی گزارشات ابتدایی مبنی بر اینکه ید در درمان درماتوزهای اریتماتوز مفید می‌باشد، وجود دارد.

اخیراً برخی محققان نگرانی را ابراز کردند که افراد گیاه خوار ممکن است در معرض خطر کمبود ید باشند. به طور مشابه، افراد با رژیمهای محدود از نمک نیز ممکن است در معرض خطر برابر یا بیشتر کمبود ید باشند.

موارد منع مصرف مکمل های غذایی ید
مصرف یدید و ید در افرادی که به محصولات حاوی ید حساسیت دارند منع مصرف دارد.

موارد احتیاط مکمل های غذایی ید
زنان باردار و مادران شیرده باید از دریافت ید (یدید) بالاتر از مقادیر RDA اجتناب کنند. این مقادیر 220 میکروگرم روزانه برای زنان باردار و 290 میکرو گرم روزانه برای مادران شیرده می‌باشد. استفاده از دوزهای یدید بالاتر از 220 میکرو گرم روزانه توسط زنان باردار ممکن است به جنین آسیب برساند.

استفاده از دوزهای بالاتر از 290 میکرو گرم روزانه توسط مادران شیرده نیز ممکن است موجب راش و سرکوب تیروئید در شیر خوار شود.


افراد مسن مبتلا به گواتر ندولار در معرض خطر ایجاد هیپرتیروئیدیسم ناشی از مصرف یدید پتاسیم و نمک‌های یدیده شده می‌باشد.


یدید پتاسیم و نمک‌های ید دار ممکن است در برخی افراد مبتلا به تیروئیدیت اتو ایمون، علائم را تشدید کند. به نظر می‏رسد که کودکان مبتلا به فیبروز کیستیک به اثر گواترزایی دوزهای بالای یدید بیش از حد مستعد هستند.

عوارض جانبی مکمل های غذایی ید
دوزهای یدید تا 1000 میکرو گرم روزانه عموماً به خوبی تحمل می‌شوند.

دوزهای دارویی یدید موجب تعدادی واکنشهای نامطلوب شامل واکنش‌های ازدیاد حساسیت، تشدید آکنه بلوغ، راش، آریتمی، اختلالات سیستم عصبی مرکزی (اختلال حواس، کرختی، حس خارش،ضعف در دستها یا پاها)، هیپوتیروئیدیسم، هیپرتیروئیدیسم (Jod-Basedow Phenomenon)، التهاب غدد بناگوشی (اوریون یدید)، آدنوم تیروئید و ضایعات روده کوچک می‌شود.


تظاهرات واکنش‌های ازدیاد حساسیتی شامل آنژیوادم، علائم شبیه به بیماری Serum Sickness -- واکنش به پروتئین موجود در آنتی سرم مشتق شده از منابع حیوانی-- (تب و درد مفاصل، ائوزینوفیلی و آدنوپاتی لنف)، هموراژی پوستی و مخاطی، کهیر، پورپورای ترومبوسایتوپنی ترومبوتیک (TTP) و آرتریت کشنده می‌باشد.

ضایعات غیر اختصاصی انسدادی روده کوچک با تنگی با یا بدون زخم که به علت استفاده از یدید پتاسیم با روکش روده‌ای همراه می‌باشد، تظاهر می‌یابد. این ضایعات ممکن است موجب خونریزی، انسداد، سوراخ شدگی و مرگ شوند.


دریافت مزمن دوزهای فارماکولوژیک یدیدها ممکن است منجر به یدیسم (iodism) شود. یدیسم با سردرد پیشانی، ادم ریوی، آب ریزی از بینی، تحریک چشم، بثورات پوستی، اختلالات معده و التهاب لوزه‌ها، حنجره، حلق و غدد تحت فکی و پاروتید مشخص می‌شود.


شایعترین عارضه نامطلوب ید دار کردن نمک، ایجاد هیپرتیروئیدیسم ناشی از ید (IIH) می‌باشد. IIH اصولاً افراد مسن مبتلا به گواترندولار را دچار می‌سازد.

احتمال دیگر تشدید تیروئیدیت اتوایمون است. به طور تئوری ید دار کردن نمک ممکن است سبب هیپوتیروئیدیسم به دلیل بلوکه کردن سنتز و ترشح هورمونهای تیروئیدی شود. با این حال، هیپوتیروئیدی همراه ید دار کردن نمک تاکنون گزارش نشده است.

همچنین پاسخ‌های آلرژیک به یددار کردن نمک نادر می‌باشد. IIH ممکن است هنگام کمبود ید، نرخ‌ها جهش و تکثیر تیروسیت را افزایش داده که می‏تواند باعث ایجاد ندولهای خودکار بیش فعال در غده تیروئید و هیپرتیروئیسم به دنبال مکمل ید شود.

یک مطالعه که اخیرا صورت گرفته است، هیپرتیروئیدیسم گذرا یک از هر 32 بزرگسال جوان مبتلا به گواتر و هیپوتیروئیدیسم را پس از دریافت 200 میکروگرم روزانه ید، گزارش کرد.

تداخلات مکمل های غذایی ید
داروها
داروهای ضد تیروئید: مصرف همزمان داروهای ضد تیروئید و یدید ممکن است اثرات هیپوتیروئید کننده یدید را تقویت کند.
لیتیوم: مصرف همزمان دوزهای فارماکولوژیک یدید پتاسیم و لیتیوم ممکن است منجر به هیپوتیروئیدیسم شود.


وارفارین: مصرف همزمان دوزهای فارماکولوژیک یدیدپتاسیم (برای هیپرتیروئیدی) و وارفارین ممکن است اثر بخشی ضد انعقادی وارفارین را کاهش دهد.

مکمل‌های غذایی

سلنیوم: دریافت سلنیوم و یدید ممکن است فعالیت هم افزایی در درمان بیماری کاشین – بک (Kashin – Beck)، که یک نوع استئو آرتروپاتی می‌باشد، داشته باشد (سلنیوم را ببینید).

غذاها
برخی مواد غذایی حاوی ترکیباتی هستند که به 5- وینیل اگزازولیدین – 2 تیون و تیوسیانات متابولیزه می‌شوند. 5- وینیل اگزازولیدین – 2 – تیون و تیوسیانات ممکن است با یدید رقابت کرده، به طور منفی سطح ید غده تیروئید را تحت تاثیر قرار داده و باعث هیپوتیروئیدیسم شوند.

این مواد غذایی گواتروژن نامیده می‌شوند و در خوراکیهایی مانند گیاهان خانواده کاساو (cassava) و خانواده کلم مانند کلم، کلم بروکسل، براکلی، گل کلم و شلغم موجود می‌باشد.


فلاوونوئید‌های خاصی نیز ممکن است فعالیت گواتروژنی داشته باشند. از یافته‌ها اینگونه برمی‏آید که C- گلوزیل فلاوون‌ها مانند ویتکسین، که در ارزن یافت می‌شود، فعالیت پراکسیداز تیروئید را مهار می‏کند. ایزوفلاوون‌های لوبیای سویا، جنیستئین و دیادزئین هم پراکسیداز تیروئید را مهار می‏کنند.

اوردوز مکمل های غذایی ید
تجویز دوزهای فارماکولوژیک یدید پتاسیم به افراد با عملکرد مختل کلیوی، ممکن است موجب هیپرکالمی‌شود.


دوز و نحوه مصرف مکمل های غذایی ید
یدید پتاسیم به صورت مکمل‌های غذایی عموماً در محصولات ترکیبی موجود است. دوز توصیه شده برای بزرگسالان 150 میکرو گرم روزانه می‌باشد. تقریباً 77% یدید پتاسیم از یدید تشکیل شده است.


ید در نمک ید دار موجود است. محتوی ید در نمک ید دار از 20 تا 40 میلی‌گرم در کیلوگرم یا 20 تا 40 میکرو گرم در گرم متغیر است. نمک تصفیه شده(Kosher) عموماً حاوی ید نمی‌باشد. سرآشپزها در بهترین رستوران‌ها استفاده از نمک Kosher را به نمک ید دار ترجیح می‌دهند.


روغن ید دار در برخی کشورها به عنوان منع ید رژیم غذایی استفاده می‌شود.
دریافت میانگین ید حاصل از غذا در ایالات متحده تقریباً 240 تا 300 میکرو گرم / روز برای مردان و 190 تا 210 میکرو گرم/ روز برای زنان می‌باشد.


توصیه مرجع رژیم غذایی (DRI) برای دریافت ید در گروه‌های سنی مختلف (میکرو گرم/ روز) به صورت زیر می‌باشد.

........................................
منبع: مکمل شناسی به نقل از پی در آر

توصیه های مکمل شناسی در خصوص مصرف منطقی و بهینه مکمل های غذایی: مصرف مکمل های غذایی نیاز به آگاهی و تشخیص صحیح دارد و به این جهت مصرف مکمل های غذایی بدون مشاوره با پزشک توصیه نمی شود. ضمن اینکه اطلاعات موجود در وبسایت مکمل شناسی به هیچ وجه جایگزین مشاوره با پزشک نخواهد بود و ضروری است قبل از هرگونه اقدامی، موضوع را با پزشک معالج مطرح نمایید.
مصرف مکمل های غذایی بویژه در خصوص کودکان، سالمندان و کسانی که بیماری زمینه ای نظیر دیابت، بیماری های ریوی یا قلبی و عروقی دارند و همچنین در رابطه با زنان باردار از حساسیت بیشتری برخوردار است و ممکن است در صورت عدم توجه به توصیه های پزشک، منجر به عوارض غیر قابل جبرانی شود.
علاوه بر این، توجه داشته باشید با توجه به شیوع تبلیغات ماهواره ای و اینترنتی، بهترین و معتبرتین مکان برای تهیه مکمل های غذایی، صرفا داروخانه ها هستند و عرضه مکمل های غذایی در خارج از داروخانه، بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، در خارج از داروخانه ممنوع است.

پیشنهاد خواندنی

اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی مشاهده
اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی