بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، سایت هیچگونه فعالیتی در راستای فروش مکمل های غذایی ندارد.

مدیریت مصرف مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان

اندیکاسیون و کاربرد مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان
به نظر می‌رسد روغن گاوزبان در بعضی از موارد آرتریت روماتوئید موثر است و ممکن است در برخی اختلالات التهابی دیگر از قبیل سندرم Sjogren's و کولیت اولسراتیو مورد استفاده قرار گیرد. کاربردهای احتمالی دیگر شامل استئوپورز، نوروپاتی دیابتی، سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS)، پرفشاری خون و افزایش لیپیدهای سرم می‌باشد.

روغن گاوزبان با موفقیت ‌ها ی اولیه در بعضی سرطان‌ها به ویژه گلیوما مغزی استفاده شده است. فواید آن برای اختلالات حرکتی، سندرم پیش از قاعدگی وگرگرفتگی یائسگی به اثبات نرسیده است.

همچنین در بعضی موارد از جمله درماتیت آتوپیک به خصوص جهت کمک به خارش همچنین برای اختلالات پوستی اورمیک در بیماران همودیالیزی کاربرد دارد. احتمالا نباید از آن در جهت افزایش ایمنی استفاده شود، زیرا ممکن است سرکوب کننده ایمنی باشد.

موارد منع مصرف مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان
حساسیت شناخته شده به محصول حاوی روغن گاوزبان.

موارد احتیاط مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان
زنان باردار و مادران شیرده باید از مصرف مکمل‌های روغن گاوزبان اجتناب کنند. افراد با تاریخچه اختلالات صرع کمپلکس از قبیل صرع لوب تمپورال می‌بایست از مصرف روغن گاوزبان پرهیز نمایند.

همچنین افراد دچار انواع دیگر اختلالات تشنجی و اسکیزوفرنی که تحت درمان با داروهای مشخص نورولپتیک از قبیل فنوتیازین‌های آلیفاتیک (به طور مثال کلرپرومازین) هستند که ممکن است آستانه‌ی تشنج را پایین بیاورند، باید از مصرف روغن گاوزبان پرهیز کنند.

به دلیل فعالیت احتمالی آنتی ترومبوتیک روغن گاوزبان، افراد مبتلا به هموفیلی یا دیگر اختلالات خونریزی دهند و افرادی که وارفارین دریافت می‌کنند، می‌بایست با احتیاط در مصرف این مکمل احتیاط نمایند. مکمل روغن گاوزبان می‌بایست قبل از هر عمل جراحی قطع گردد.


به دلیل مهار احتمالی عملکرد لنفوسیت توسط این ماده، افراد دچار اختلالات نقص ایمنی از قبیل AIDS می‌بایست در مصرف روغن گاوزبان اجتیاط نمایند.
آلکالوئید‌های پیرولیزیدین از قبیل آمابیلین، لیکو پسامین و تسینین در قسمت‌های مختلف گیاه گاوزبان یافت می‌شوند.

آلکالوئیدهای پیرولیزیدین اشباع نشده، از قبیل آمابیلین، بالقوه هپاتوتوکسیک و سرطان زا می‌باشد. آمابیلین درمکمل‌های روغن گاوزبان تا زیر پنج قسمت در هر میلیون یافت نشده است.

با این حال، مصرف مداوم روغن گاوزبان حاوی سطوحی از آمابیلین با یک قسمت در هر میلیون ممکن است مضر باشد. افرادی که از روغن گاوزبان به صورت مداوم استفاده می‌کنند، می‌بایست تنها محصولاتی را مصرف کنند که فاقد آلکالوئیدهای پیرولیزیدین اشباع نشده می‌باشد.

عوارض جانبی مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان

ممکن است روغن گاوزبان با علایم گوارشی به صورت تهوع، استفراغ، نفخ و اسهال همراه باشد.

مشابه روغن گل پامچال، روغن گاوزبان ممکن است درنشانه‌های تشنج‌های کمپلکس تشخیص داده نشده، دخیل باشد، و باید درافراد با تاریخچه اختلالات تشنجی یا افرادی که داروهای پایین آورنده‌ی آستانه‌ی تشنج مصرف می‌کنند، از قبیل فنوتیازین‌های آلیفاتیک (به طور مثال کلروپرومازین) با احتیاط بسیار زیاد استفاده شود.

تداخلات مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان
داروها
استفاده از روغن گاوزبان در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی که تحت درمان با عوامل نورولپتیک مشخص که آستانه‌ی تشنج را پایین می‌آورند به طور مثال فنوتیازین‌های آلیفاتیک از قبیل کلروپرومازین هستند، ممکن است سبب تشنج‌های کمپلکس و دیگر انواع تشنج شود.

ممکن است تداخلاتی بین روغن گاوزبان و ضد انعقادهایی از قبیل وارفارین همچنین داروهای ضد پلاکت از قبیل آسپرین وNSAIDs رخ دهد. این چنین تداخلاتی ممکن است اثرات داروهای ضد انعقاد و ضد پلاکت را افزایش دهند.

تظاهرات این چنین تداخلاتی، در صورتی که رخ دهند، شامل خونریزی بینی، وجود خون در ادرار و افزایش استعداد به کبودی می‌باشد. دریافت روغن گاوزبان می‌بایست در صورتی که این نشانه‌ها رخ دهند، متوقف گردد.

مکمل‌های غذایی
تداخلات ممکن است در صورتی رخ دهد که روغن گاوزبان به همراه مکمل‌هایی که دارای فعالیت آنتی ترومبوتیک هستند، مانند روغن ماهی، مصرف شود. این تداخلات با خونریزی بینی و افزایش استعداد کبودی تظاهر می‌یابند.
گیاهان
ممکن است تداخلات در صورتی که روغن گاوزبان با گیاهانی از قبیل سیر(Allium sativum) و جینکو(Ginkgo biloba) استفاده شود، رخ دهد. این تداخلات ممکن است با خونریزی بینی و کبود شدگی آسان تظاهر یابند.

اوردوز مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان
هیچ گزارشی از اوردوز روغن گاوزبان وجود ندارد.

دوز و نحوه مصرف مکمل های غذایی روغن گل گاوزبان

روغن گاوزبان در کپسول و بطری در دسترس است. کپسول‌های روغن گاوزبان به طور معمول حاوی 24% GLA می‌باشد. دوزهای استفاده شده برای کنترل آرتریت روماتوئید از حدود 360 میلی‌گرم تا 8/2 گرم روزانه در دوزهای منقسم(بیان شده به صورت GLA) متغیر است.

برای کنترل درماتیت آتوپیک دوزهای 320 تا 480 میلی‌گرم (بیان شده به صورت GLA) استفاده می‌شود که روزانه در دوزهای منقسم داده می‌شود. دوزهای تا 2 گرم روزانه (بیان شده به صورت GLA) توسط افراد مبتلا به هایپر تری گلیسریدمی مورد استفاده قرار گرفته است.

برای مصرف طولانی مدت، می‌بایست روغن گاوزبان عاری از آلکالوئید‌های غیر اشباع پیرولیزیدین باشد. مکمل‌های روغن گاوزبان می‌بایست حاوی یک آنتی اکسیدان از قبیل ویتامین E جهت حفاظت از اسیدهای چرب غیر اشباع در برابر اکسیداسیون باشند.


........................................
منبع: مکمل شناسی به نقل از پی در آر


توصیه های مکمل شناسی در خصوص مصرف منطقی و بهینه مکمل های غذایی: مصرف مکمل های غذایی نیاز به آگاهی و تشخیص صحیح دارد و به این جهت مصرف مکمل های غذایی بدون مشاوره با پزشک توصیه نمی شود. ضمن اینکه اطلاعات موجود در وبسایت مکمل شناسی به هیچ وجه جایگزین مشاوره با پزشک نخواهد بود و ضروری است قبل از هرگونه اقدامی، موضوع را با پزشک معالج مطرح نمایید.
مصرف مکمل های غذایی بویژه در خصوص کودکان، سالمندان و کسانی که بیماری زمینه ای نظیر دیابت، بیماری های ریوی یا قلبی و عروقی دارند و همچنین در رابطه با زنان باردار از حساسیت بیشتری برخوردار است و ممکن است در صورت عدم توجه به توصیه های پزشک، منجر به عوارض غیر قابل جبرانی شود.
علاوه بر این، توجه داشته باشید با توجه به شیوع تبلیغات ماهواره ای و اینترنتی، بهترین و معتبرتین مکان برای تهیه مکمل های غذایی، صرفا داروخانه ها هستند و عرضه مکمل های غذایی در خارج از داروخانه، بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، در خارج از داروخانه ممنوع است.

پیشنهاد خواندنی

اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی مشاهده
اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی