بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، سایت هیچگونه فعالیتی در راستای فروش مکمل های غذایی ندارد.

آیا مصرف مکمل های غذایی بتا- آلانین برای ورزشکاران مفید است؟

بتا- آلانین یک آمینواسید غیر پروتئینی است که پیش سازی برای پپتید‏های کارنوزینی (بتا- آلانیل-L - هیستیدین)، آنسرین (بتا- آلانیل- N – متیل هیستیدین) و بالنین (بتا- آلانیل-N- تا – متیل هیستیدین) یا افیدین (بتا- آلانیل -3- متیل هیستیدین) می‌باشد.

همچنین پیش سازی برای ویتامین پنتوتنیک اسید است که خود پیش سازی برای کوآنزیم A است، می‌باشد. تمامی آمینواسید‏های تشکیل دهنده پروتئین ‏ها،آمینواسیدهای آلفا هستند یعنی، گروه آمین به گروه کربنی نزدیک به گروه کربوکسیل در ساختار آمینواسید وصل می‌شود.

بتا- آمینواسیدها دارای گروه‏ آمین خود در کربن یک هستند که از جایگاه خود خارج شده است. بتا - آلانین یکی از 5 بتا- آمینواسیدی است که در پستانداران یافت می‌شود. چهار تای دیگر تورین (حاوی یک گروه سولفونیک اسید در محل گروه کربوکسیلیک اسید می‌باشد)، R - بتا- آمینوایزوبوتیرات، s - بتا- آمینوایزوبوتیرات و بتا- لوسین می‌باشد.

بتا- آلانین یک آمینواسید غیر ضروری است بدین معنی که می‏تواند در بدن ساخته شود که از طریق آنزیم بتا- یوریدوپروپیوناز است که با نام بتا- آلانین سنتاز نیز شناخته می‌شود. بتا- یوریدوپروپیوناز آنزیم سوم در مسیر کاتابولیک بازهای پیریمیدینی اوراسیل و تیمین است.

همچنین بتا - آلانین می‏تواند از کارنوزین توسط آنزیم کانوزیناز که دارای دو ایزوفرم می‌باشد، ساخته شود. بتا- آلانین همچنین آگونیستی برای گیرنده‌ی گلایسین حساس به استریکنین می‌باشد، که بیانگر نقش احتمالی نوروترانسمیتر است.


اخیرا توجه جامعه ورزشکاران برای استفاده از بتا- آلانین به عنوان پیش ساز کارنوزین (کارنوزین را ببینید) جهت کمک در ایجاد تاخیر در خستگی عضلات اسکلتی جلب شده است. این اثر احتمالی مربوط به برخی از عملکرد‏های متابولیت بتا- آلانین، کارنوزین است. کارنوزین زمانی که به عنوان مکمل غذایی استفاده می‌شود سریعا از طریق کارنوزیناز در پلاسما هیدرولیز می‏گردد.


همچنین بتا- آلانین به عنوان بتا- آمینو پروپیونیک اسید، 3- آمینو پروپانوییک اسید و 3- آمینو پروپیونیک اسید شناخته می‌شود. فرمول مولکول آن C3H7NO2 می‌باشد. فرمول خطی آن NH2CH2CH2CO2H و وزن مولکولی آن 09/89 است.
شماره‌ی CAS آن 9-95-107 است. بتا- آلانین محلول در آب می‌باشد و یک مزه‌ی مختصر شیرین دارد.

عملکرد و فارماکولوژی مکمل های غذایی بتا- آلانین

عملکردهای احتمالی بیان شده مرتبط با بتا- آلانین شامل تاخیر در خستگی عضلانی، افزایش تحمل هوازی، افزایش تحمل بی هوازی، افزایش توده عضلانی و افزایش توان، قدرت و بازده عضلانی می‌باشد.

مکانیسم عمل مکمل های غذایی بتا- آلانین
استرس اکسیداتیو همراه با ورزش شدید، عامل خستگی عضلانی و آسیب عضلات می‌باشد. منابع ویژه‌ی گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) در طول ورزش شامل نشت الکترون‏ها از زنجیره‌ی انتقال الکترون میتوکندریایی و از نوتروفیل‏های فعال شده، می‌باشد.


همچنین ممکن است ورزش واکنش‏های التهابی مشابه پاسخ فاز حاد رخ داده در آسیب را القا کند که در افزایش تولید ROS به خصوص در طول ورزش‏های خسته کننده دخیل می‌باشد. متابولیت بتا- آلانین، کارنوزین، اثرات آنتی‏اکسیدانی بروز می‏دهد. مطالعات نشان می‌دهند که کارنوزین انواع گونه‌های اکسیژن فعال را پاکسازی نموده و در برابر پراکسیداسیون چربی نقش محافظتی دارد.

مطالعات اندکی مطرح کرده‌اند که آنتی‏اکسیدان‏های مشخصی ممکن است در طول ورزش از آسیب عضلانی محافظت نمایند و در مجموع عملکرد را بهبود بخشند. شواهد اندکی وجود دارد که مکمل‏های بتا- آلانین و کارنوزین می‏توانند از آسیب عضلانی در طول ورزش پیشگیری نمایند.


کارنوزین در انسان در فیبرهای عضلانی نوع I یا "کشش آهسته"(slow twitch) و در نوع IIa و IIx (در گذشته به آن نوع IIb می‌گفتند) یا فیبرهای عضلانی "کشش سریع" (fast twitch) یافت می‌شود. کارنوزین درعضله‌ی نوع IIx بیشترین است و سپس در نوع IIa و در فیبرهای عضلانی نوع I کمترین مقدار را دارد.

فیبرهای عضلانی نوع I برای استقامت مناسب اند و در خستگی آهسته‌اند زیرا به طور عمده انرژی خود را ازطریق متابولیسم اکسیداتیو به دست می‏آورند. آنها غالبا ATP خود را از طریق فرایند فسفریلاسیون اکسیداتیو کسب می‏کنند.

فیبرهای نوع II برای فعالیت‏های کوتاه سریع و قدرتی استفاده می‌شوند. فیبرهای نوع II نسبت به فیبرهای نوع I سریع تر دچار خستگی می‌شوند. فیبرهای نوع IIa،انرژی خود را در هر دو نوع متابولیسم هوازی (فسفریلاسیون اکسیداتیو) و متابولیسم بی هوازی (گلیکولیز) تامین می‌نمایند. فیبرهای نوع IIx عمده‌ی انرژی خود را به صورت بی هوازی (از طریق گلیکولیز) به دست می‏آورند.


کارنوزین در فیبرهای عضلانی گلیکولیتیک نسبت به فیبرهای عضلانی اکسیداتیو در غلظت‏های بالاتری وجود دارد. بالاترین سطح کارنوزین در حیوانات، در حیواناتی که طولانی مدت عمل‏ شیرجه و غوطه وری عمودی هایپوکسیک را انجام می‌دهند (وال‏ها) و یا حیواناتی که به کرات به سرعت می‌دوند (سگ‏ها ی تازی) و آنهایی که رفتار ستیزه جو دارند (قرقاول‏ها) یافت می‌شوند.


در طول ورزش با شدت بالا تا متوسط، تجمعی از اسید لاکتیک در بافت عضلانی رخ می‏دهد و منجر به افزایش کاتیون هیدرونیوم و کاهش PH عضلات می‌شود. PH عضلانی می‏تواند از 1/7 به 5/6 یا حتی پایین تر افت نماید.

افت PH می‏تواند سبب تداخل با آزاد سازی یون کلسیم از رتیکولوم سارکوپلاسمیک و کاهش تولید ATP شود که منجر به خستگی عضلانی می‏گردد. کارنوزین باPKa 83/6 خود به عنوان یک بافرکاتیونی هیدرونیوم در دامنه‌ی فیزویولوژیک عمل می‏کند.

مشخص شده است که کارنوزین یک بافر عمده برای حیوانات می‌باشد. کارنوزین در حدود 10% تا20% ظرفیت بافر عضلات را در انسان بر عهده دارد. به نظر می‌رسد که اثر آن به عنوان یک بافر داخل عضلانی در انسان مهم می‌باشد، اما فاکتورهای دیگری در تاخیر خستگی عضلانی دخیل هستند که شامل بافرهای دیگر نیز می‌شود. تحقیقات بیشتری برای آشکار سازی این فاکتورها ضروری است.


........................................
منبع: مکمل شناسی به نقل از پی در آر


توصیه های مکمل شناسی در خصوص مصرف منطقی و بهینه مکمل های غذایی: مصرف مکمل های غذایی نیاز به آگاهی و تشخیص صحیح دارد و به این جهت مصرف مکمل های غذایی بدون مشاوره با پزشک توصیه نمی شود. ضمن اینکه اطلاعات موجود در وبسایت مکمل شناسی به هیچ وجه جایگزین مشاوره با پزشک نخواهد بود و ضروری است قبل از هرگونه اقدامی، موضوع را با پزشک معالج مطرح نمایید.
مصرف مکمل های غذایی بویژه در خصوص کودکان، سالمندان و کسانی که بیماری زمینه ای نظیر دیابت، بیماری های ریوی یا قلبی و عروقی دارند و همچنین در رابطه با زنان باردار از حساسیت بیشتری برخوردار است و ممکن است در صورت عدم توجه به توصیه های پزشک، منجر به عوارض غیر قابل جبرانی شود.

پیشنهاد خواندنی

اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی مشاهده
اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی