بر اساس دستورالعمل سازمان غذا و دارو، سایت هیچگونه فعالیتی در راستای فروش مکمل های غذایی ندارد.

چگونگی نظارت FDA بر مکمل‌های غذایی، دکتر کمال شینی مقدم


دکتر کمال شینی مقدم
دبیر انجمن داروخانه داران ایران

*******************************

تعریف علمی مکمل غذایی یا دارویی چیست؟
شورای آموزش و بهداشت مکمل‌های غذایی ایالات‌متحده یا DSHEA در سال ۱۹۹۴، قانون استفاده از مکمل‌های غذایی، بهداشتی و درمانی را تصویب نمود و واژه مکمل‌های غذایی یا دارویی را این‌گونه تعریف کرد: یک مکمل غذایی، محصولی است که از طریق دهان وارد بدن می‌شود و حاوی یک ترکیب مغذی است که به‌منظور کامل کردن رژیم غذایی افراد به کار می‌رود. ترکیبات غذایی در این محصولات شامل ویتامین‌ها، مواد معدنی، گیاهان دارویی، اسیدهای آمینه و موادی مانند آنزیم‌ها، مواد ترشحی غدد و متابولیت ها هستند. مکمل‌های غذایی به فرم‌های قرص، کپسول، شربت یا پودر یافت می‌شوند.


آیا می‌توان مکمل غذایی را در دسته‌بندی‌های مرسوم دارویی طبقه‌بندی کرد؟
مکمل غذایی، دارو محسوب نمی‌شود اما در کنار بهبود عملکرد بدن می‌تواند علاوه بر پیشگیری به درمان بسیاری از بیماری‌ها نیز کمک کند. طبق قانون DSHEA تنها محصولی به‌عنوان مکمل رژیم غذایی در نظر گرفته می‌شود که دارای برچسب عنوان مکمل غذایی باشد.


آیا FDA بر تولید مکمل‌های دارویی نیز نظارت می‌کند؟
 اگرچه مکمل‌های غذایی برای تولید و فروش، نیاز به تأییدیه از FDA ندارند اما بر اساس قوانین DSHEA، تولیدکنندگان مسئول تضمین ایمنی، صحت وجود و میزان ترکیبات ذکرشده در برچسب مکمل‌ها مبتنی بر شواهد کافی و قانونی می‌باشند.


مسئولیت FDA در مورد نظارت بر مکمل‌های غذایی چیست؟
بخشی ایمنی غذا و تغذیه کاربردی FDA CFSAN مسئول نظارت بر این محصولات است. اقدامات FDA جهت نظارت بر بازار فروش و یافتن محصولات غیر ایمن و دارای ادعاهای نادرست شامل بازرسی در تولید و توزیع، آنالیز آزمایشگاهی محصولات و بررسی عوارض جانبی ناشی از مصرف محصولات است.


اولین سابقه استفاده از مکمل‌های غذایی در کدام نقطه از جهان است؟

در سال ۱۹۱۲ فردریک هاپکیز نشان داد که عامل ناشناخته‌ای به‌غیراز کربوهیدرات‌ها، پروتئین و چربی در شیر وجود دارد که برای رشد موش‌ها لازم است. این فاکتور که جایزه نوبل سال ۱۹۲۹ را به خود اختصاص داد ویتامین A بود که برای اولین بار در سال ۱۹۴۷ توسط دو شیمیدان هلندی سنتز شد. برای اولین بار در سال ۱۹۳۱ دکتر لوسی ویلس (Lucy Wills) متوجه شد که کم‌خونی در زنان حامله توسط عصاره مخمر قابل‌پیشگیری و درمان است.

پس‌ازآن بود که دانشمندان توانستند ماده فولات را ابتدا از عصاره مخمر و پس‌ازآن از گیاه اسفناج جدا کنند. ویتامین C سنتتیک نیز اولین بار در سال ۱۹۳۴ توسط شرکت هافمن-روشه با منشأ گلوکز و بانام تجاری Redoxon به تولید انبوه رسید. اولین استفاده از ویتامین E به‌عنوان عامل درمانی در سال ۱۹۲۳، تجویز روغن جوانه گندم برای نوزادان نارس مبتلابه نارسایی رشد بود که سبب بهبود رشد و تکامل این نوزادان شد. تاریخچه استفاده از ید نیز به برنامه پیشگیری از کمبود ید در سال ۱۹۱۷ در دانش آموزان اهل اوهایو بازمی‌گردد. نتایج این مطالعه در چند سال بعد کاهش قابل‌توجه میزان گواتر در کودکان تحت درمان با ید در مقایسه با کودکانی که مکمل ید دریافت نمی‌کردند را گزارش نمود.


بیشترین مصرف مکمل‌های غذایی مربوط به کدام دسته از مکمل‌ها است؟
در بین مکمل‌های مختلف، در سال ۲۰۱۱ مولتی‌ویتامین‌ها، ویتامین‌های گروه B و ویتامین C بیشترین سهم را به خود اختصاص داده‌اند. در بین مواد معدنی نیز ترکیبات کلسیم بیشترین مصرف را داشته و حدود ۶۰ درصد از فروش را به خود اختصاص داده است.


آینده صنعت مکمل‌ها را چگونه می‌بینید؟
در طی دهه‌های گذشته مصرف مکمل‌های غذایی و دارویی جایگاه ویژه‌ای را در سبد دارویی و سلامت افراد مختلف به خود اختصاص داده است. آمارها نشان می‌دهد ۴۰ درصد از مردم جهان و نیمی از جمعیت کشورهای پیشرفته از انواع مختلف مکمل‌ها استفاده می‌کنند. البته ستردگی مصرف این مکمل‌ها همواره چالش‌های فراوانی را در نظام سلامت به همراه داشته است زیرا از یک‌سو برخی دیدگاه‌های تجاری و تبلیغاتی با ارائه ادعاهای غیرواقعی فرآورده خود را شفابخش هرگونه اختلال و بیماری معرفی نموده و از سوی دیگر تفکرات بدبینانه‌ای هم در جهت انکار هرگونه مزایا و محاسن مکمل‌ها وجود دارد. در این میان ارائه تفکر سوم منطقی در مورد نقش و جایگاه واقعی مکمل‌ها برای استفاده صحیح و علمی این محصولات توسط متخصصین حوزه تغذیه و سلامت ضرورت دارد.

پیشنهاد خواندنی

اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی مشاهده
اصول استفاده از گیاهان دارویی و مکمل های غذایی برای بیماران دیابتی